Geerte, 24 januari 2012
Spanje , Granada 16°

Oh, hippie days

Granada, 24 januari 2012

Hola!

Alweer een maand voorbij en nog maar een maandje te gaan .. Het boeken van een vlucht kon niet langer meer uitblijven: 21 februari is de dag en vlieg ik terug naar Holanda, waar ik, geheel in Spaanse stijl, anderhalve week te laat aan zal komen voor mijn colleges. Ik hou het Spaanse gevoel zo lang mogelijk vast!!

Het nieuwe jaar begon met een tripje naar Madrid in het gezelschap van Janneke, dus dat was zeker geen slechte start! We logeerden drie nachtjes bij Alejandro en zijn ouders en we hebben het heel gezellig gehad, en Janneke goed kennis laten maken met het echte Spaanse leven. We hebben door Madrid gewandeld, tapas gegeten en gebowld met een stel vrienden van Alejandro. Mag ik hier even trots vermelden dat ik tweede ben geworden? Achter Alejandro - natuurlijk, hij zal eens een keer een sport níet van me winnen. Ik heb nog steeds de hoop dat ik hem met schaatsen een keer zal verslaan. Dat zit toch meer in mijn bloed dan in het zijne, zou je denken-. Ik zal Jessica’s -Janneke was toch een te moeilijke naam voor de meneer van het bowlingcentrum om in te voeren- uiteindelijke score op de bowlingbaan maar niet vermelden ; ). We hebben ook een dag doorgebracht met Silvi en Laura, die toevallig ook een bezoekje brachten aan Madrid! Alejandro speelde maar al te graag de gids, met vier Dutchies als zijn gevolg. In het grote park ‘Retiro’, in het centrum van Madrid, hebben we bootje gevaren met de zon op onze bol en we zijn heerlijk uit eten geweest.

Na Madrid stond Granada op het programma; Janneke en ik namen ’s ochtends vroeg de bus om vijf uur later in Granada uit te stappen. Heerlijk om weer thuis te zijn en om Janneke mijn Zuid-Spaanse leventje te laten zien.
Niet alleen wij kwamen aan in Granada, met ons ook de Drie Koningen, ‘Los Reyes Magos’, (het Spaanse Sinterklaasfeest) die met hun harem en kamelen door honderden kinderen en ouders werden onthaald. [Grappig: eerder kwamen de Drie Koningen op echte kamelen aan; wegens geldgebrek zijn ze dit jaar van papier-maché. En in Alejandro’s Trescantos was het nog triester: daar arriveerden ze met de benenwagen… helemaal vanuit het Oosten!]. De Reyes kwamen met veel bombarie op hun karren de stad binnen terwijl zij met enorme kracht handenvol snoep het publiek in smeten; hysterische volwassenen met op-de-kop-paraplu’s voor een topvangst en jankende kinderen met lichte hersenschuddingen tot gevolg. Ik miste Sinterklaas die pepernoten in je handje stopt als je braaf je beurt afwacht.

Een paar dagen – en één ontplofte tortilla en zwarte keuken- later vertrok Janneke weer naar Holanda en kwam een jarige Alejandro voor haar in de plaats weer terug naar Granada. Zijn verjaardag vierden we in de brandende zon in het Alhambra, onder het genot van tapas en flamencomuziek en het uitzicht op onze stad. Wat een heerlijke dag. Zijn verjaardagscadeau bestond onder andere uit een T-shirt met ‘Groningen’ erop, een stamper voor het maken van stamppot en een woordenboek Nederlands. Ik wil hier verder niks mee zeggen hoor; ). [Een paar dagen later serveerde hij een overheerlijke andijviestamppot en nog een paar dagen later stond ie voor de deur met z’n woordenboek en een notitieblok en de vraag of ik hem wel zijn eerste Nederlandse les wilde geven. Het werkt !!! : )]

Naast Alejandro keerden ook mijn huisgenoten allemaal weer terug naar Granada, en begonnen ook weer de tapasdates, feestjes, filmavondjes en theekransjes op het terras. En oja, de colleges en het studeren ; ).
Ik moet er toch maar aan geloven! Ik heb de komende weken drie tentamens en omdat ik de maanden hiervoor werkelijk geen letter gelezen heb, ligt er nog aardig wat op me te wachten… : ( Maar met af en toe een pauze in het zonnetje op het dakterras met uitzicht op de witte Sierra Nevada is het nog best te doen ; )

Vorige week zijn Alejandro en ik in een half uurtje naar diezelfde Sierra gereden en hebben we daar een hele mooie bergwandeling gemaakt. Zo langzamerhand heeft Alejandro de ware bergbeklimmer in mij naar boven gehaald, al die avontuurlijke tripjes met hem hebben er toe geleid dat ik dat héél erg leuk ben gaan vinden! Ik heb er zelfs mijn eigen blitse stappers voor gekocht. Zover als Alejandro is ben ik dan toch nog niet; die gaat volgende week overnachten in een zelfgemaakte iglo bovenop de Sierra Nevada… Misschien iets voor in de toekomst ; ).
Wij hielden het deze keer maar bij de Güejar Sierra, aan de voet van de echte Sierra Nevada. Maar dat maakte de bergen er niet minder om, het was een aardige klim maar met die nieuwe stappers had ik nergens last van. We hadden prachtige uitzichten op een groot meer en op de besneeuwde bergtoppen en hebben ook nog een kudde geiten zien oversteken. En, daar wij ons toch in de Sierra Nevada bevonden, kregen we ook nog ineens een dikke sneeuwbui op onze kop!

Van de sneeuw gingen we door naar zwoele zomerbeats van een Cubaanse Salsa-avond.. Alejandro’s drumleraar speelde daar de percussie en had ons uitgenodigd voor een concert. Dus, met het voornemen mij deze keer niét al te Hollands op de dansvloer te gedragen, reden wij daarheen.
De zaal waar het concert plaatsvond bleek op een verlaten industrieterrein te liggen, een half uur buiten Granada. We passeerden een tiental prostituees die in hun ondergoed aan de kant van de weg stonden bij een zelfgemaakt vuurtje. Bah, dat heb je hier dus ook. De concertzaal bleek in tegenstelling tot de ongure omgeving een prachtige zaal te zijn, met vol overgave dansende mensen in strakke broekjes en korte rokjes en een hele goede Cubaanse band. We hebben het heel erg naar onze zin gehad en ach, met Alejandro die mij de vloer over zwaaide en draaide en zwierde leek het ook nog alsof ik een beetje kon dansen ook.

De voetjes konden weer van de vloer toen we dit weekend een waar hippie-festijn aantroffen in het parkje naast mijn huis. In het zonnetje en met een prachtig uitzicht op het Alhambra en de besneeuwde bergen, was een stelletje hippies daar spontaan begonnen muziek te maken, waar meer en meer hippies op af waren gekomen; muzikanten, koorddansers, jongleurs, tekenaars. Vrijwel allemaal met dreadlocks, piercings, peace-tekens en wijde broeken en een vrolijk rondhuppelende hond. Het draaide uit op een buurtfeest waar jong en oud, dik en dun, zwart en wit, hond en kat allemaal door elkaar liep. En op elk gezicht zat een lach. Wat een heerlijke middag, en dat op vijf meter van mijn huis.
Wat hóu ik van Granada.


Saludos!!

Geerte in Spanje bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl